Paramount Pictures przedstawia
film Lance Hool'a, Paul Hogan'a
oraz Guy Hands'a
Występują:
Krokodyl Dundee w Los Angeles
Muzyka
Zdjęcia
ALKABOUT CREEK, POPULACJA 20 OSÓB
Biuro: WYCIECZKI SAFARI NIGDY-NIGDY
Prow.: MICK DUNDEE i WALTER RILEY (emeryt) Nugget O'Cass
Tłumaczenie: Dinderi™ dinderi@yahoo. com. au
Pomysłodawca PAUL HOGAN
OK, panie i panowie, Hotel Walkabout Creek.
Ostatnia szansa na jedno zimne, nim uderzymy na pustkowia.
Dzień doberek, jestem państwa gospodynią.
Możecie mnie nazywać "Ruby", albo "Kochanie", albo "Cokolwiek".
Tylko proszę, nie spóźniać się na śniadanie.
Czego sobie życzycie, kochani?
Poproszę dżin z tonikiem, a dla pani Pim.
"G" i "T", i jeden Pim.
Przepraszam, prosiłem o dżin z tonikiem i Pim.
Prosić zawsze można.
Nam wystarczą 2 piwa.
Masz bilet, stary.
- Hej Nugget. - Dobry, Sue.
- Gdzie jest Mick? - Mieliśmy alarm od strażników.
Znaleźli ogromnego krokodyla, w zalewie w Tarrabool.
Więc rzuciliśmy monetą, kto go złapie i wygrał Mick.
- Poszedł sam, no nie? - Nie.
Jacko Jackson, miał się tam z nim spotkać.
A Jacko jest drugi specem od krokodyli, na tym terenie.
Więc chyba nie ma się o co martwić, złotko.
Martwię się jedynie o to, że Mick miał odebrać Mikeya ze szkoły.
Przekażę to Mickowi. Jak uwinie się z tym krokodylem,
- Sam odbiorę młodego. - Dzięki.
Myślałam, że Ty jesteś drugim, najlepszym łowcą krokodyli.
- Och, no więc... - On jest tylko skromny.
On jest jednym z najlepszych, wiesz?
Hej, Sue. Jeśli coś się stanie Mickowi, jestem następny w kolejce.
Więc pozostaje mieć nadzieję, że nic się Mick'owi nie przydarzy.
Gdzie jesteś wielki, brzydki smarku?
Zjawiła się jaszczurka, do złapania.
No chodź. Chodź do wujka Micka.
Wielki...
wielki...
Wielki błąd.
O cholera.
- Dobry, Mick. - Dobry, Jacko.
Co ty tam robisz?
Siedzę i rozmyślam o nowym zajęciu.
Gdzie twoja łódka?
Na dnie.
- Jak się to stało? - Krokodyl ją wciągnął.
Wciągnął na dno?
Jak był duży?
Taki duży.
I co teraz?
Doczołgamy się do brzegu i zastosujemy plan "B".
Nie ruszaj się.
No! Mogło być gorzej, stary.
O tak? Skoro tak mówisz, Mick?
Ktoś mógłby nas tu zobaczyć,...
na drzewie, przechytrzonych przez cholernego krokodyla.
Boże ratuj! Jeśli zobaczę węża, padnę trupem.
Jak oni złapią krokodyla siedząc na drzewie?
Zatem, który jest tym drugim, najlepszym łowcą krokodyli?
OK, mamy napięty plan.
Więc lepiej chodźmy. Nie wolno przeszkadzać myśliwym.
Wracamy do autobusu.
Tędy.
Cholerny Nugget. Zrobił to specjalnie?
Dwóch najlepszych łowców krokodyli w Północnym Terytorium, tak?
Tak.
Wyglądamy, jak para pieprzonych pelikanów.
Wiesz czego nienawidzę, w krokodylach? Że mają nogi.
Pamiętasz stare dobre czasy, jak po prostu do nich strzelaliśmy?
Tak, stary.
Ale, gdyby nie było więcej krokodyli, nie potrzebni byliby myśliwi.
Zawsze byliby potrzebni, żeby zachować kontrolę nad dzikimi świniami.
Świniami? O, to nie to samo.
Nie chcę, by mój dzieciak mówił: "Idzie mój tata, Świniak Dundee".
Chcesz być znany jako: "Prosiak Jackson"?
No, nie.
Potrzeba nam krokodyli, stary. Czynią nas "kimś".
Bez nich jesteśmy tylko parą starych partyzantów,
ze śladami ugryzień, na nogach.
Dostaniemy go jutro. O tej samej porze.
Wiesz, znałem kiedyś hodowcę świń, "Prosiaka O'Briena".
Wiesz, czemu wołali na niego "Prosiak"?
Nienawidzę, kiedy to robi.
Robi mi się niedobrze.
- Dzięki, stary. - W porząsiu.
No więc, jednak zlazłeś z tego drzewa?
A ty skąd możesz już o tym wiedzieć?
Moi ludzie porozumiewają się w sposób, którego żaden biały nie zrozumie.
Arturze...
Pieprzysz.
To jest telepatia myśIowa.
Tak, myśIowa. Jasne.
Wreszcie się dowiemy, który z nas jest białym facetem.
Tak?
Tak, słyszałem o tym.
Stoi obok mnie.
- Świetnie. - OK. Na razie.
- Robisz wieczorem przedstawienie? - Tak.
Jedyne co na zostało, rozrywka dla turystów i dzieci...
Może coś się zmieni na lepsze..
W zasadzie, tym właśnie jesteśmy, u schyłku 20 wieku.
Atrakcją turystyczną.
Jak to mówią stary, "Show business".
A tak swoją drogą, Mick.
To już 21 wiek, stary.
No tak, wiedziałem.
- Na razie Art. - Na razie.
- Na razie, Troy. - Cześć Mikey.
- Idziemy na ryby? - Tak.
- Czego się dzisiaj nauczyłeś? - Takie tam szkolne rzeczy.
Ale oglądaliśmy film o trzęsieniu ziemi
i uczyliśmy się, że zdarzają się w Kalifornii.
- Czy przeżyłeś jakiś, kiedy byłeś w USA? - Nie, byłem w Nowym Jorku.
Tam nie ma trzęsień ziemi.
Ludzie nie znieśliby tego. Zrobiliby:
"Trzęsienie ziemi? Hej, tu Brooklyn!
Spadaj stąd. Zapomnij o tym. "
Są twardzi.
Czas na pracę domową. Co to?
Kupa iguany.
To znaczy, że jest gdzieś blisko. Znajdź ją.
- To ona. - Tak.
- Jesteś głodny? Chcesz ją na obiad? - A fe! Nie ma mowy.
To lepiej spudłuj.
Tato, ja nigdy nie pudłuję.
Tato, tam jest wielka świnia szorstkowłosa. Zrobisz to?
- Co? - No wiesz, tą sztuczkę. Proszę.
Dobra, ale nie uda się, jeśli będziesz się bał. Wyniucha to.
Obiecuję, że nie będę się bał.
Nie patrz na nią, dopóki tego nie zrobię.
Nie będę się bał, jeśli mi dasz potrzymać swój nóż.
Nieźle.
Ok, Tato. Pogadam o tym z Mickiem.
Nie. Jeśli zdecydujemy się pobrać,
obiecuję, że dowiesz się pierwszy.
Chcesz się przywitać z wnukiem? Zaczekaj.
Hej, Mikey. Przywitaj się z dziadkiem.
Cześć dziadku.
Nieźle. Tak.
Co nowego?
Tom Zetland, prowadził biuro taty w Los Angeles.
Zginął w wypadku samochodowym.
- Był twoim kumplem? - Właściwie nie.
Ale tata błaga mnie, abym zajęła jego miejsce,
zanim znajdzie kogoś na stałe.
Czyli twój tata chce, żebyś pracowała dla niego w Los Angeles.
Na jak długo?
Powiedziałam, że mogę wziąć zastępstwo na kilka tygodni.
Powiedz mi,
jeśli zamieszkamy w tym mieście, przyjmiesz tą pracę?
Oczywiście.
Byłam wychowywana przez gazeciarza
i mam to chyba we krwi.
Więc zrób to. Weź tę pracę.
Przynajmniej do końca roku. Ja i Mikey pojedziemy z tobą.
Żartujesz?
- Nie, wyjdzie mu na dobre. Pomoże zdecydować.
Zdecydować?
Twój tata ma gazetę, tak?
Jesteś jedynaczką.
Pewnego dnia, Mikey będzie musiał zadecydować.
Czy chce być pomocnikiem łowcy krokodyli,
czy właścicielem wielkomiejskiej spółki gazeciarskiej?
To trudne. A podróż dobrze mu zrobi.
Pamiętasz, jak moja wyprawa do Nowego Jorku,
otwarła mi oczy na świat?
Sprawiła, że jestem bardziej... Jakie jest to słowo?
- Wyrafinowany? - Właśnie.
Mick, co ty robisz z tą okropną pułapką?
Chyba nie zamierzasz użyć jej na jakimś biednym zwierzęciu?
Pożyczam ją Donkowi.
Jakieś dupki wlazły w nocy do pubu
i zwinęły mu trunki.
Zwinęli piwo Donka.
- Myślę, że zasłużyli na wciry. - Tak.
A co z tobą Mick? Co o tym myślisz?
Chciałbyś przez jakiś czas, pomieszkać w Kalifornii?
- Są tam trzęsienia ziemi, tak? - No tak, zdarzają się.
Super.
Wiedziałam, że ci się spodoba. Będziesz się świetnie bawił.
Właściwie, bardziej boję się o ciebie.
Nie, w porządku.
Pamiętam, że po kilku tygodniach w Nowym Jorku,
wydawałeś się trochę poddenerwowany.
Tak, troszeczkę.
I to w tobie kocham, Mick. Zawsze myślisz o innych.
W porząsiu.
Beverly Hills, tak? Dom gwiazd filmowych.
Kupa ich tu.
Nie jesteś z show biznesu?
- Zajmuję się turystyką. - Tak jak ja.
Kiedy nie jestem kierowcą. Właściwie, jestem pisarzem-aktorem.
Jeżdżę limuzyną między występami. To daje wiele znajomości.
Dziś rano wiozłem Toma Arnolda.
Toma Arnolda?
Żona pewnie wie, kim on jest. Ona pracuje w gazeciarstwie.
- Reporterka? - Tak.
Weź jeden z tych. Nigdy nic nie wiadomo.
Dzięki.
Proszę.
To miłe.
Możesz zatrzymać. Mam ich mnóstwo.
Krokodyl!
Plan odnośnie złagodzenia podatków. Tylko państwowe.
Nic ciekawego, tylko wypadki samochodowe.
Te dane, porównujące kierowców z Los Angeles i Nowego Jorku, są dobre.
Przejrzyj to.
Świetnie. Więc nasza polityka nie uległa zmianie?
- Jak to? - Pan Zetland miał zwyczaj mówić:
"Jesteśmy Nowojorską gazetą.
Jeśli nie ma wiadomości o Nowym Jorku, kogo to obchodzi? "
Lub coś w tym stylu.
Nie był zbyt szczęśliwy, że pracuje w Los Angeles, co?
Och, nie. Tom kochał to miejsce. Uwielbiał ujawniać machlojki,
śledzić łobuzów i oszustów.
- Nad czym pracował? - Robił reportaż,
o tym nowym małym studio.
Naprawdę go to ruszało.
Myślę, że coś wywąchał.
Ale tylko on jeden wiedział, co to było.
Może ty się dowiesz, co go tam zainteresowało.
Powodzenia.
Hej, jak się mają twoi chłopcy? Czy już poszli "w miasto"?
O tak. Powinni się nieźle bawić. Obaj.
Dziękuję. Co za spontaniczny aplauz, dziękuję.
Dziękuję.
Teraz kilka sztuczek. Za plecami.
Pod nogą.
Tato, patrz! To dziewczyny ze "Słonecznego Patrolu".
- Co? - "Słoneczny Patrol".
W TV, nie wiesz? Dziewczyny, co tak zabawnie biegają.
A Donk i reszta facetów w pubie krzyczą: "Rany".
- Co ty robiłeś w pubie? - Rany! Hej!
- Przepraszam. Zmęczenie mięśni. - W porządku.
- Wszystko dobrze? - Wiesz, która jest godzina?
Około 12:30 lub 12:35.
To fajne, ale przecież masz zegarek.
To nie zegarek, to kompas.
Jestem nowy mieście i nie mógłbym bez tego znaleźć drogi do domu.
Naprawdę? Więc w którą stronę jest twój dom?
11,5 mili, dwa stopnie na Północ, Północny-Wschód.
Zwie się Beverly Hills.
Beverly Hills? Masz milutką chatę?
- Tak mamy 8 wychodków. - Tak, to 8 łazienek.
- Fajnie. To twój chłopak. - Tak to Mikey.
- Więc jesteś żonaty? - Nie, on nie jest żonaty.
- Wiec się nim opiekujesz? - Tak. Mikey to mój syn.
- Dobra. To jesteś dobrym rodzicem. - Powiedzmy.
Wspaniale. Wreszcie wpadłam na prawdziwego kowboja.
Bardziej klasy Roberta Redforda, niż Brada Pitta, ale jest w porządku,
bo ma rezydencję w Beverly Hills i opiekę nad synem.
To znaczy byłby dobrym ojcem dla mojej Cindy i to...
To kawał, prawda?
Nic tak dobrego mi się jeszcze nie zdarzyło.
Jesteś zajęty, prawda? Jesteś gejem, co nie?
Cały czas, wesolutki.
Oczywiście.
Słodki kowboj, Plaża Wenecka. Musi być gejem.
Co ja sobie myślałam?
- Rany, istna katarynka. - Tak, stary. Amerykanka.
- Miała fajny tyłek. - Tak...
Musisz przestać się kręcić koło tego pubu.
Kto cię tego nauczył, Nugget?
- Znalazłeś coś śmierdzącego? - Tak, posłuchaj.
Silvergate Pictures robią swój pierwszy film, "Zabójczy Agent".
To totalna klapa.
Więc następne co zrobią, to "Zabójczy Agent II",
który idzie do wypożyczalni, gdzie nikt go nie wypożycza.
I zgadnij co oni robią, by obronić swoją reputację?
- Uch, - Tak.
Nie wiem. Czy Tom rozmawiał z tymi facetami?
Rozmawiał z każdym w studio, począwszy od dyrektora.
Wtedy jakoś go ruszyła ta historia.
Wszystko co widzę, to kupa głupich decyzji w interesach.
Ale oczywiście, to nie jest nielegalne.
To jest to śledztwo, które dla niego przeprowadziłam.
Wszystko, nad czym pracował Tom, jest w jego komputerze.
Mogę wziąć dysk z jego domu, jeśli cię to interesuje.
Byłoby świetnie.
Znalazłam, że organizują przyjęcie dla prasy i ludzi z branży.
Wiesz, kto się tym zajmuje?
Fay Olson zajmuje się rozrywką.
Powiedz jej, że ma wolny wieczór. Sama się tym zajmę.
- Hej tato, co to za samochód? - Nie mogę teraz spojrzeć, stary.
Ci Kalifornijczycy są mili, przyjacielscy i grzeczni,
dopóki nie siądą do swoich wozów, gdzie zamieniają się w stuknięte wombaty.
Szybko tato, zatrzymaj się! Na drodze jest pies.
Gdzie?
- Gdzie jest ten pies? - Przycupnął tam.
Złapię go.
Uważaj.
Dobrze, proszę się cofnąć.
Proszę się nie martwić, dostaniemy go.
Co tam się do cholery dzieje?
Facet powiedział, że coś siedzi na drodze.
Dla mnie, wygląda na świra.
- Chyba bomba, lub coś podobnego. - Co to jest?
- Mówi, że bomba! - To bomba! Wybuchnie!
Chodź tu, maleńki.
Nie podejdzie, boi się.
To nie pies. To jest...
Nie wiem co to jest. Chyba jakiś opos.
Nigdy nie widziałem biało-czarnego oposa.
Myślę, że to jest skunks.
Skąd wiesz jak wyglądają skunksy, przecież u nas ich nie ma.
Wygląda jak Pepe LePew z kreskówki w TV.
Myślę, że skunksy powinny śmierdzieć.
Nie śmierdzi.
No chodź.
Możliwe materiały wybuchowe i przetrzymywanie zakładników.
No dalej.
Nie dziwne, że się boi.
Te cholerne helikoptery.
Spadaj!
Policja ma tu bardzo trudną sytuację.
Podejrzany wydaje się przetrzymywać młodego zakładnika.
Stój gdzie stoisz!
Odłóż bombę!
Co?
To nie bomba. To kot.
Widzisz, jak w domu. Policjant to twój przyjaciel.
Są tu by nam pomóc.
To nie kot. To skunks.
Możecie go zabrać, chłopaki.
Mike, nie mów o tym mamie.
Pewnie by nie zrozumiała. To męskie sprawy.
...dziś, wcześnie po południu,
nie mieliśmy pojęcia, że bomba była faktycznie skunksem.
Policjanci umieścili skunksa w radiowozie
i czekali na przyjazd służb weterynaryjnych.
W tym czasie, ruch na 101-ej został zblokowany na odcinku
od Calabasas do Pasadeny To był najgorszy korek...
- Co robisz Mikey? - Nic kochanie, to ja.
Na pewno chcesz wyjść dziś wieczorem?
To towarzyskie spotkanie, ale dla mnie to będzie praca.
Bardzo.
Chce zobaczyć, czy tutejsi ludzie są tak przyjacielscy, jak nowojorczycy.
Mam nadzieję, że twój syn myśli podobnie. Zaczyna szkołę w środę.
Bez strachu. Jest taki sam, jak ja.
A ja słyszałam, że potrafi swym urokiem, powstrzymać skunksa przed spryskania go.
No bo wiesz... Narozrabialiśmy na autostradzie...
OK.
Wyglądałeś naprawdę słodko w TV.
Cholerna telewizja.
Nie tym razem, stary.
- Mick! - Zadzwoń po gliny!
Puść go. To chłopak do parkowania. Zaparkuje nam samochód.
Tak, spokojnie stary.
- Daj mu napiwek. - Przepraszam.
- Ale gafa. - Przepraszam.
Chłopak do parkowania?
- Zdjęcie, proszę. - Pewnie.
Mną się nie przejmuj. Skołuję drinka i wmieszam się w tłum.
Znajdę cię, jak załatwię formalności.
Uśmiech do kamery.
To twoja Evian, a to jest jego
gazowana woda źródlana.
I poproszę zwykła mineralkę.
Pijesz coś dzisiaj, czy robisz pranie?
Dzień dobry. Mick Dundee. A ty jesteś...
Tony. Co dla pana, panie Dundee?
Tylko zimne piwo, stary. Dzięki.
To jest typowe dla Los Angeles. Zdrowi wariaci.
Martwią się co piją, co jedzą.
Kiedyś też taki byłem. Aż znalazłem odpowiedź.
No, a jaka jest odpowiedź?
Kawa.
Jedz i pij co chcesz, a potem wypłucz to kawą.
Czyli musisz pić dużo kawy.
Nie.
Ty nie pijesz. Ja tylko tak mówię.
Dobra lewatywa z kawy.
Przeczyści cię, jak złoto.
Do dna.
Hej, Tony. Ta lewatywa...
Czy to nie tędy, którędy wpycha się szlauf?
Mnóstwo ludzi na to przysięgnie.
Kawą?
Ze śmietanką i cukrem?
To Los Angeles.
Przepraszam, panie Rothman.
Chciałabym panu kogoś przedstawić.
- Panna Sue Charleton z Newsday. - Witam.
Arnan Rothman, jestem zaszczycony. Didi mówiła, że zastąpiłaś...
naszego św. pamięci, Toma Zetlanda.
- Przepraszam. - Co za strata. Był dobrym człowiekiem.
I naprawdę znał się na tym interesie.
Chyba jeszcze nie dotarłam się do tego działu.
Właściwie, zastanawiałam się, czy mógłbyś mi w tym pomóc.
- Grasz w tym filmie? - O nie! Ja tylko się socjalizuję.
Zarzucasz sieć, ja też. Widziałeś któreś z tych arcydzieł?
- Nie. - Niebywała tandeta. Nie ściemniam.
Aż wstyd być w tym interesie.
Jedyną gorszą rzeczą niż "Zabójczy Agent", jest "Zabójczy Agent II".
Czytałem do niego scenariusz i jest jeszcze gorszy.
Nie wiem, jak ten pajac utrzymuje się w interesie.
A słyszałeś, że robią "Zabójczego Agenta IV"?
Co?
Nikt mi nie powiedział. Jest już nabór?
Musze zadzwonić do mojego agenta.
Zamierzam kontynuować historię Toma,
czyli więcej o twojej wytwórni, niż o samym filmie.
Kręciliśmy całość w Grecji...
Pozwól, że ci przedstawię Miloša Drubnick'a. Nasz międzynarodowy Vice-Prezes.
- Sue Charleton. - Miło poznać amerykańską gwiazdę.
Jestem fanem wszystkich pani filmów.
Miło z pańskiej strony, ale ja jestem dziennikarką.
Sue jest z "Newsday".
Miloš zarządza naszą działalnością na wschodzie.
Nie dałbym sobie rady bez niego.
Proszę mi wybaczyć.
Nie chcę zabierać ci całego czasu.
Miałem nadzieję, że spotkamy się w studio.
Oczywiście.
Tak oni właśnie robią interesy.
Nie chcesz tego, złotko.
Weź sobie trochę darmowego żarcia. Poczujesz się lepiej.
Proszę.
- Hej, jesteś z Australii, tak? - Tak.
Nie sądzę byś znał Mel'a Gibson'a.
Mel'a Gibson'a?
Pewnie, że tak. Ze dwa razy wyciągałem go z paki.
Żartujesz. Naprawdę go znasz?
Mógłbym opowiedzieć niezłe historyjki o Szalonym Melu.
Ależ proszę.
Myślałem, że to już koniec z ludźmi z Newsday.
Kontynuuje pierwotną historię. Poradzę sobie z tym.
Teraz chce powęszyć w studio. Powinieneś powiedzieć nie.
Jesteśmy nowymi chłopakami w mieście, tak?
Powinniśmy żebrać o rozgłos.
Powinniśmy pozwolić prasie pisać o nas.
Zostaw to mi.
Zdjął buty. Dzięki Tony.
Wybiegł na zewnątrz, całkiem nago,
podłożył ogień pod budynek tak, że doszczętnie się spalił.
To stuknięty koleś.
Przepraszam.
Najlepszy kumpel Mel'a Gibson'a. Są praktycznie braćmi.
Widziałem ich razem.
Powiedziałem im kilka historyjek o Mel'u.
- Nie znasz Mel'a Gibson'a. - Znam.
Ty też go znasz. Spotkałaś go w pubie u Donka.
Mel Gibson. Wysoki wieśniak, kuleje jak chodzi.
O tak "Mal" Malcolm Gibson. A nie Mel Gibson.
Mal Gibson. Nawet tu go znają!
Jaki ten świat jest mały.
Zadzwoń do mnie, kiedyś.
Jasne stary.
Może kiedyś zjemy razem lunch.
- Mick przerażasz mnie. - Podoba mi się Hollywood.
Dzień dobry. Witamy w Beverly Hills.
Dziękuję.
Twoja historia o spółce filmowej robi się coraz bardziej gorąca.
Mieszkanie Toma Zetlanda zostało doszczętnie obrabowane.
Boże, to straszne. Ale jak to zaostrza historię?
Tom został przypadkowo zabity.
Jego mieszkanie całkowicie wyczyszczono.
Żadnych śladów nad czym pracował.
Może Tom odkrył coś wielkiego
i musieli go uciszyć.
Myślisz, że ci filmowcy go zabili?
To możliwe.
Od samego początku mi to źle wibruje.
Myślę, że powinnaś uważać idąc tam.
Nie zamierzam, pchać się prosto do twierdzy mafii.
Na razie, robię wywiad z szefem studia.
Może nawet zabiorę ze sobą rodzinę.
Pojadą na wycieczkę.
Witamy, panie i panowie, chłopcy i dziewczęta,
na wycieczce po Paramount Pictures.
To tutaj dzieje się cała magia. Ale nim zaczniemy,
chcę by państwo podnieśli prawą dłoń.
Świetnie. To co teraz zobaczycie,
to największe tajemnice filmowe.
Więc musicie przysiąc, że nie zdradzicie nic, co tu zobaczycie.
Przysięgacie?
Powiedzcie "Tak"
- Tak. - Świetnie.
Ruszaj, Jim.
Dziś trafia nam się specjalna okazja.
W studio obok, nagrywana jest scena
wielkiego tłumu, do najnowszego
filmu Silvergate Studio - Zabójczy Agent III.
Mówiłem, że powinniśmy iść do Universal.
Bo po prostu, straty na pierwszych dwóch filmach
amortyzują się w kosztach licencji.
Ten film robimy praktycznie za darmo.
Czy nie byłoby jednak taniej, robić filmy,
albo tutaj, albo we wschodniej Europie,
zamiast w obu miejscach?
Tak, ale nasze filmy rozgrywają się we wschodniej Europie.
Nie można zbudować dekoracji tutaj?
Przecież, obok robią afrykańską dżunglę.
Sue, czy możemy omówić dokument?
- Czy wybaczysz nam, kochanie? - Pewnie.
Szczerze mówiąc,
sukces lub porażka tych filmów,
mało nas obchodzi.
Mamy coś większego na oku.
Jest ponad 300 milionów ludzi
w państwach byłego bloku sowieckiego.
Ludzi, którzy pragną rozrywki.
Filmów kręconych u nich, z ich własnymi aktorami.
Myślę o budowie wytwórni, sieci kin,
a nawet parków tematycznych.
Przy tym o czym mówię, Euro Disneyland będzie wyglądał naprawdę skromnie.
To wspaniała historia. Rosyjski Hollywood.
Więc kiedy zaczynamy?
Góra za dwa tygodnie.
Ale jak dla ciebie
24 godziny przed resztą świata.
Dla Newsday na wyłączność.
A co w zamian?
Przesuniesz na później, to co już zaczęłaś.
Od teraz, to jest historia małego studia
i jego dwóch nieudanych filmów.
Nuda!
Co ty na to?
Skoro Newsday ma wyłączność,
umowa stoi.
Claire, zabierzesz proszę pannę Charleton na plan?
Zobaczysz fascynującą stronę tej branży.
Będę w kontakcie.
Niezły jesteś..
...gdzie możemy zamienić zwykłego mężczyznę lub kobietę
w małpę lub klauna.
Zanim przejdziemy do następnej części,
musze Was poinformować, że kilka stworzeń z dżungli
było widzianych na wolności. Proszę więc nie opuszczać wagoników.
Nie chcę nikogo stracić.
Znowu.
- Tato masz swój wielki nóż? - Nie sądziłem, że będzie mi tu potrzebny.
Powinienem mieć scyzoryk. Po co ci on?
- Gdyby zaatakowały nas dzikie zwierzęta. - Chyba nic nam się nie stanie.
Proszę spojrzeć, to straszna anakonda!
- To było fantastyczne, stary. - Przepraszam, to odruch bezwarunkowy.
Super.
Spadajmy stąd.
Czy on jest częścią przedstawienia?
Dzień dobry.
- Czy to były męskie sprawy, tato? - Dokładnie tak, stary.
- Hej, wy dwaj. Dobrze się bawiliście. - Było świetnie.
Tak. A jak twój wywiad?
Jak po grudzie.
Czy rozmawiałeś z kimś i myślałeś, że wszystko co mówi to kłamstwo?
Tak. Nugget.
Nugget jest nieszkodliwy. Ale ten facet...
Wiesz co powinnaś zrobić? Twoja gazeta ma kontakty z policją?
Powinnaś zatrudnić policję, by go sprawdziła.
Tak robią w "Nowojorskich Gliniarzach".
Widzę, że nie tylko Mikey
spędza całe dnie przed telewizorem.
Ale oglądamy tylko programy edukacyjne. Prawda, stary?
Właśnie, na przykład zapasy.
"Powąchaj, co gotuje Rock?"
- Był grzeczny dzisiaj? - Jak złote dziecko.
Nie mówiłam do ciebie, mówiłam do Mikey'a.
I koniec z telewizją. Jutro zaczyna się szkoła.
Dzień dobry. Mick Dundee.
Przyjechałem po mojego brzdąca. To jego pierwszy dzień.
Barry Katz. W której klasie?
- W czwartej. - To tak, jak mój.
Mój chłopak jest w trzeciej. Eric Berry.
- Cześć, Eric. - Wyglądasz jak tramp.
Co myślisz, o pomyśle obozu przetrwania?
Co to jest?
Szkoła organizuje to latem. Uczy dzieci, jak przetrwać w lesie,
łowić ryby, rozpalać ognisko.
Tatusiowie są mile widziani.
Myślę, że to świetny pomysł.
To szansa, na kontakt z naturą. Zabiorę młodego Gary'ego.
Świetnie. Kilka tygodni w buszu,
ty i twój chłopak, pokochacie to obaj.
Zabierasz swojego chłopaka na pustkowia, w Australii?
Cały czas.
W zeszłym miesiącu zabrałem go do buszu.
Nauczył się, jak dzidą zabić dzikiego wieprza.
Zabić świnię!? Ale on ma dopiero 9 lat!
Jak to się mówi... "Lepiej późno niż wcale", nie?
Na razie, chłopaki.
Tato, panna Mathis chce z tobą rozmawiać. Poczekam tam na ciebie.
- Dorothy Mathis, panie Charleton - Miło panią...
Właściwie to Mick Dundee. Jestem ojcem Mikey'a.
Dobrze panie Dundee.
Po pierwsze, Mikey to uroczy chłopiec. Mądry, przyjacielski.
Ale jest pewien problem, z którym spotykamy się bez przerwy.
Nazywamy to "Syndromem Hollywood".
Kiedy tata gra w filmie policjanta,
dzieci wierzą, że naprawdę jest policjantem.
No tak. Macie tu dużo dzieci aktorów.
Nie jestem filmowcem. Pracuję w turystyce.
Nie tak fascynujące.
Właśnie. Pański syn chce
to wszystko trochę ubarwić.
Teraz to jeszcze nie jest szkodliwe, ale z wiekiem może się pogłębiać.
Co on takiego mówi?
Powiedział wszystkim, że jest pan myśliwym.
Oraz, że pan poluje i zabija krokodyle.
Ale wymyślił!
Krokodyle są pod ochroną. Nie zabijam ich. Łapię je żywcem.
Tak, oczywiście.
Porozmawiam z nim. Już nie będzie cyganił.
Miło było cię poznać, Dorothy.
Wygląda jak myśliwy.
Niezły tyłek.
Tato, poprosisz nauczycieli, by nazywali mnie Dundee, a nie Charleton?
Pewnie.
Musieliśmy cię zapisać do szkoły, pod nazwiskiem mamy,
bo tutaj, to twoje ustawowe nazwisko.
To dlatego, że się nie pobraliście?
Nie, jesteśmy małżeństwem... W pewnym sensie...
Ale nie usankcjonowaliśmy tego prawnie.
Więc co powiedziały dzieciaki na to, że twój tata jest łowcą krokodyli?
Zapytali, co zatem robisz w Beverly Hills?
Sprytne dzieciaki.
Hej, tato! Co robi ten facet?
Nie wiem. Chodź go spytamy.
Przepraszam, co pan robi?
Medytuję, młody człowieku.
Co to jest medytowanie?
Medytacja, to takie przejście do specjalnego miejsca w moim umyśle,
gdzie nic mnie nie rozprasza.
i gdzie obcuję z wielkim źródłem energii.
Fajne. Możesz nam to pokazać?
Pewnie. Podejdź tu i usiądź.
- Mam na imię Mikey. A ty? - Cześć Mikey, jestem Mike.
O cześć Mike. Jestem Mick, ojciec Mikey'a.
Mikey, Mick, Mike. Żartujecie sobie, nie?
- Nie. - Złapcie się za nogi...
w tureckim siadzie.
Chwyćcie się za kostki, by było wam wygodniej
i powoli zamknijcie oczy. Zrelaksujcie się.
Wdychajcie rzeczy pozytywne,
wydychajcie negatywne.
Wdychajcie pozytywne,
wydychajcie negatywne
Otwórzcie oczy. Obudźcie się. Zrelaksujcie się.
- Jak się czujecie. - Bardzo silni.
O to chodzi, tatuśku Moc - chodzi o tą mocy.
Mikey, możesz już iść? Chce pogadać z Mike'm.
Na osobności.
- Dzięki Mike. Do zobaczenia. - Nie ma sprawy Mikey, trzymaj się.
Mike, możesz coś dla mnie zrobić?
Mick, każdy chce, żebym dla niego coś zrobił.
Chcę byś mi pomógł wstać. Kolana mi się zastały.
To moja wina. Załatwione, stary.
Nie chce, by mój dzieciak to widział.
Dziękuję.
Tato, widziałeś mięśnie Mike'a? Były olbrzymie.
Ale nigdy nie oceniaj książki po okładce.
Ten Mike - wielki facet, zbudowany jak olbrzym,
mogę od razu powiedzieć, że to delikatny człowiek.
Nie skrzywdziłby muchy.
Znam się na ludziach. Mam taki talent.
Macie roznieść to miejsce na strzępy.
To kula do kręgli. Czysta heroina.
- Wiem, że gdzieś tu jest. - Sprawdź kulę.
- A może w tej kuli? - Wiedziałem.
Hej Sue!
- Co robisz, złotko? - Próbuję znów myśleć, jak dziennikarz.
Kiedyś byłam w tym całkiem niezła.
Nie aż tak,
żeby umieścić Sue Charleton i Nagrodę Pulitzera w jednym zdaniu,
ale teraz jestem do niczego.
Czy chodzi o sprawy tego studia filmowego?
Myślę, że to coś większego. Ale co?
Oni coś przemycają.
- Narkotyki lub broń. - Jak na to wpadłaś?
Tak jest zawsze.
Najbardziej do Ameryki opłaca się szmuglować narkotyki.
A na zewnątrz, broń.
Skąd wzięło się to zrozumienie, głównych nurtów przestępczości?
Z telewizji. Szybko się uczę.
Może wyglądam, jakbym spadł z ciężarówki, ale nie upadłem na głowę.
Wiesz co ci trzeba? Wtyczki.
Wtyczki?
Mnie. Załapię się do roboty, w tym studio.
Wiem, że potrzeba ci zajęcia.
Nawiązałem wiele kontaktów, na tamtym przyjęciu.
Na pewno ktoś załatwi mi tą robotę.
A co z Mikeyem? Kto go będzie woził rano do szkoły?
Załatwię mu jakąś nianię.
Nie martw się. Zostaw to mi.
To jest ważne.
Czasem zdaje mi się, że Mikey ma mnie za wieśniaka.
No bo trochę jestem.
Chcę udowodnić mu, że wieśniak nie oznacza głupi.
Zatem pierwsza grupa rusza w górę ulicy,
za nią w szybszym tempie trzech biznesmenów,
a potem, dwaj robotnicy budowlani.
- Diego Gonzalez. - A ja Mick, Mick Smith.
Miło cię poznać Mick.
Teraz jesteśmy w Berlinie więc chodźcie jak Niemcy!
Jak chodzą Niemcy?
Nie wiem. Jedna stopa za drugą?
To jest próba. Tylko drugi plan!
I... akcja!
Co ty do cholery robisz?
Chciałem, żeby mój dzieciak zobaczył mnie w filmie.
Jeśli będziesz się gapił w kamerę podczas ujęcia,
to cię zdejmą z planu. Jesteś nowy, tak?
Tak, pierwsza rola. Trochę się denerwuję.
Cięcie! Wracamy do początku.
Zrelaksuj się. Patrz na mnie.
Zapomnij o kamerze.
Jesteśmy dwoma gostkami, po drodze do baru.
Mam udawać, że to naprawdę?
Teraz kręcimy naprawdę! Proszę pamiętać...
Uwaga!
- Wszyscy cisza! Kręcimy! - Cisza!
- Kamera! - Dźwięk.
Klaps.
Gotowi. Akcja w tle.
I akcja.
Zatrzymać go!
- Cięcie! Cięcie! - Człowieku, dobrze się czujesz?
- Co się do cholery stało? - To moja wina. Zobaczyłem jak biegł...
Próbował go złapać, jak ten się potknął.
Boleśnie upadł. Na pewno wszystko w porządku?
- Dzięki, że próbowałeś, stary. - Dobra, zaczynamy jeszcze raz.
Na miejsca, proszę! Szybciej, tracimy światło!
Dzięki, że mnie kryłeś.
Nie mogłem się opanować. To był odruch.
Jak blok w football'u.
Ta, jasne! To był zwykły faul.
U nas na to mówią: "Wieszak w Darwin".
Mimo wszystko, jestem twoim dłużnikiem.
Nie, nie. Musze cię tu zatrzymać.
Jesteś zabawny.
Chcę zobaczyć, jak spieprzysz następne ujęcie.
Dobra.
Co jest, Michael?
Czy w Ameryce lubi się szczury, czy są szkodnikami?
Czemu pytasz?
Bo na półce z książkami jest wielki szczur.
Czy jest martwy?
Nie, panienko. Tylko go ogłuszyłem.
Tata mówi, żeby nie zabijać czegoś, czego nie chce się zjeść.
Proszę, wyrzuć go na dwór.
To mój najlepszy przyjaciel.
Receptą na przeżycie tu jest trzymać twarz z dala od kamery.
Mogą cię wtedy wykorzystać, jeszcze raz.
- Byłem w każdej scenie z tłumem. - Jesteś profik.
Dobra! Zaczynamy!
I akcja w tle.
Akcja.
Patrz na to. Kiki, daj mi drinka.
Cięcie! To się nie uda.
Jaki ta małpa ma problem?
Przepraszam. Wcześniej była w porządku.
Chodź tu, Kiki. No chodź.
Nie rozumiem. Nigdy się tak nie zachowuje.
Chodź tu, Kiki!
Jest trochę zdenerwowana. Co chcesz by zrobiła?
- Pracowałeś kiedyś ze zwierzętami? - Tak.
- Tak jakby. - Ma podejść do stołu
i dać aktorowi napój.
- Dietetyczną czy zwykłą? - Jakąkolwiek. Dietetyczną.
W szklance?
Tego nie potrafi.
Robi się późno.
Możemy spróbować jeszcze raz?
Jeśli teraz się nie uda, kończymy.
Wracamy do początku. Teraz na poważnie.
Koncentrujemy się. Jazda!
- Kręcimy! -Taśma! Klaps!
- Akcja w tle! - Akcja!
Patrzcie.
Kiki, przynieś mi pić.
Daj mi dietetyczną.
A jeszcze szklanka! Dzięki mein liebchen.
Cięcie!
Zatrudnij go.
Mam problem.
Wszystkie moje zwierzęta są na planie dżungli
i nie mogę tak latać z tym szympansem.
Więc jeśli mógłbyś mnie zastąpić, zapłacę Ci podwójnie.
Będę nadal w filmie?
Codziennie. Kiki ma jedną z głównych ról.
Umowa stoi.
Patrzysz na nowego poskramiacza małp.
- Dzięki za pomoc, Diego. - W porząsiu, Mick!
To postęp w karierze.
- Sądzisz? - Mówię ci, daleko zajdziesz.
Tylko nie zapominaj o kumplach.
Strasznie miły facet.
Nie można grać w byle czym,
ale on pewnie dorobi się własnego serialu w TV.
Mikey!
Zaczekaj, chwilę kochanie.
- Na razie Mike. - Cześć Mikey.
Mam nadzieję, że dziś odbierze cię tata.
Nie, w tym tygodniu jest w pracy.
Do diaska. Więc jak wrócisz do domu?
Mam nianię, jak inne dzieci.
Która jest twoja?
Tamta wielka.
Twoja niania.
Naprawdę, to wujek Jacko. Z mojej okolicy.
- A wujek Jacko jest żonaty? - Nie, ale się rozgląda.
Witaj, Dorothy Mathis. Nauczycielka Mickey'go.
Dzień dobry Dorothy. Mów do mnie Jacko.
Cudownie, jak cholera.
Los Angeles, tak?
Fajna nazwa.
Los Angeles.
To znaczy "upadłe anioły".
To po włosku. Jesteśmy na miejscu.
Powiedziałem Sue, że zabiorę cię na obiad w specjalne miejsce.
Spodoba ci się to miejsce.
Więc wybierasz z menu co chcesz
i krzyczysz do tego pudełka.
Za dwie minuty wcinasz to,
bez wysiadania z wozu.
U nas w miastach też są takie lokale,
ale tu się wszystko zaczęło.
Więc możesz jeść jak świnia i nikt cię nie widzi.
Spryciarze ci Jankesi, co?
L.A. jest znane w całym świecie,
ze swej wykwintnej kuchni.
Witamy u Wendy. Mogę przyjąć zamówienie?
Ja to załatwię. Dobry wieczór Wendy.
Będzie nas 4 jedzących w samochodzie.
Więc poproszę: cztery potrójne hamburgery z serem,
i cztery Wielgaśne Frytki.
Czyli cztery klasyczne Potrójniaki...
- Chwilunia. - A 4 Wielgaśne Frytki?
Przyjdą jeszcze Stan i Harry.
Też będą z nami dziś jedli,
więc poprosimy 6 potrójnych hamburgerów z serem
i 6 Wielgaśnych Frytek.
6 Klasycznych z serem i 6 Wielgaśnych Frytek.
- Wiesz na co mam naprawdę ochotę? - No?
Wejść na jeden z tych wieżowców.
To łatwe. Wystarczy znaleźć jakiś otwarty.
Racja. Ten jest wyższy niż Ayers Rock.
Oczywiście budynki w NY są o wiele wyższe.
Byłem tam.
Stary Nowy Jork.
Lub jak go zwiemy "Wielkie Jabłko".
Wielkie Jabłko? Dlaczego tak go nazywacie?
Bo jest duży...
Tak, ale żaden z budynków nie jest tak niebezpieczny, jak ten.
Co masz na myśli?
W Nowym Jorku nie ma trzęsień ziemi.
Tutaj są cały czas, tak?
Tak.
Teraz też może się jakieś zdarzyć.
Boże!
Jak myślisz, co by się stało z tym budynkiem?
Nie chciałbym tu być, kiedy zacznie się trząść?
Widziałem już dość, a ty?
Właśnie. Nie ma sensu dłużej tu siedzieć.
A to odporne na wstrząsy?
Bez obaw.
Stary, musze się napić, po tych 1.286 schodach.
W porząsiu, stary.
Nie pomaga.
Poczekaj. Jedzie z tysiąc samochodów,
a tylko my dwaj chcemy przejść.
Tak? Teraz jest nas 20.
Nie wolno tego robić. To nielegalne.
Nie widzę glin.
Ale mają tu kamery, wiesz?
Jeśli coś przeskrobiesz, zrobią ci zdjęcie i wyśIą mandacik.
Przecież nie noszę na szyi numeru identyfikacyjnego.
To skąd będą wiedzieć, kim jestem?
Kiedy tu przyleciałeś, pokazałeś im paszport.
- Tak. - Więc mają twoje zdjęcie, bałwanie.
Tak, racja.
Ciekawe, ile za to policzą.
To zależy, ile razy nacisnąłeś guzik.
- To zdaje się być miejsce dla nas. - Świetnie, Teksański bar! Wchodzimy.
Może być niezła zabawa.
Ci Amerykańscy kowboje, są jak starzy zadymiarze z baru.
Się ma chłopaki. Wejdźcie.
Witamy panią.
Siemanko, chłopcy.
O, kurde blaszka!
To jeden z tych barów dla pedziów!
Bardziej właściwym określeniem jest "gej, homoseksualista"
Tak tu nazywają swoje cioty.
Jedyną panienką była kowbojka przy drzwiach.
Odpuść sobie śmieciu, bo cię trzasnę.
Poczekaj, nie słyszę cię.
- Teraz lepiej. W czym mogę pomóc? - Kowboj-mądrala, co?
- Dawaj pieniądze! - To nie kowboje.
- To wystrojeni idioci! - Idioci też mają forsy.
- Dawaj, albo wsadzę ci czapkę w dupę. - Nawisaj, suko.
Suko?
Synu, masz pojęcie jaki musisz być szybki,
żeby złapać Węża Tygrysiego?
Zawsze się wpakuję. Chyba wyglądam na bogatego.
To auto ma brezentowy dach. Deformujemy!
- O. - Wiesz,...
dlatego pewnie mówią, że L.A. to "Miasto na kołach".
Co masz na myśli?
Nie wychodzą z wozu, nawet żeby cię obrobić.
To twoja wina, dziadu! Nie powinieneś go nazywać suką!
Zadzwonimy po gliny?
W tej sytuacji nie ma sensu. Nic nam nie zrobią.
Swoja drogą, to nie ich wina.
To przez prochy.
Widziałem to w Geraldo Riviera.
On zna ulice.
Napijmy się kawy i spadajmy do domu.
Nie śpiesz się, zamawiając tu kawę.
Może ci się nie spodobać, jak ją podają.
Zaufaj mi.
A w tym miejscu, krokodyl prawie odgryzł mu nogę.
- O! - Nieźle!
Prawdę mówiąc, nie był aż taki duży.
Miał nie więcej, niż jakieś 6 m.
Olbrzym!
Tak, wiem.
Nie szanują prawdziwego artysty. Też bym go ugryzł.
Myślę, że byłeś doskonały.
Nie ważne, co mówi reżyser. To idiota.
Byłeś naprawdę dobry.
- Chciałeś czarną z łyżeczką cukru? - O, tak.
Dzięki stary. Wybornie.
A tu mam nagrodę dla naszego kumpla.
Dobry pomysł.
Czarna i kostka cukru.
Dziś jest nieco poddenerwowany.
Nie podoba jej się rola.
Chce równą tej, jaką ma Virgil.
Ale ja jej mówię: "Virgil to lew. Ty jesteś tylko małpą."
Przepraszam.
"Szympansem. "
Powiedz, myślałaś o zmianie agenta?
Diego, mówisz do małpy. One nie mówią po angielsku.
Moja pierwsza żona też nie mówiła...
Ruszaj się Dravos.
Ty idioto! Uważaj na obraz!
Oprzyj to ostrożnie o ścianę.
Ostrożnie.
Dzień dobry, Phil. Co słychać, stary?
Cześć Mick. Codzienna powtórka z koszmaru.
Racja.
- Co masz na myśli? - To znaczy, że musze zrobić tą dekorację,
żeby była identyczna z tą w Jugosławii.
Te wszystkie obrazy pochodzą z Jugosławii?
Tak. Tam je zrobili.
Głupie...
Tu byłoby taniej i bardziej prawdziwie.
Więc to tylko kopie?
I raczej kiepskie.
A te wielkie wspaniałe ramy. Na miłość boską.
Chyba nie wożą rekwizytów i dekoracji
z kraju do kraju?
Może przy międzynarodowych filmach jak Mission Impossible 3.
Ale nie widziałem, tu Toma Cruise, a ty?
Tom Cruise. Jak on wygląda?
Jak...
Tom Cruise.
Mick, urodziłeś się w jaskini?
Tak. Skąd wiesz?
Nieważne.
Jim, Van Goghi wiszą w złym miejscu.
Zobacz, tu zaczynają się Gauguiny, jeden nad drugim.
Uporządkujmy to. Musimy to skończyć do wieczora.
Jutro tu kręcą.
Można zmieszać heroinę z woskiem
i nadać jej dowolny kształt.
Kiedy zobaczyłem, jak wściekł się ten faceta,
bo stuknęli o ziemię kiepskim obrazem,
zrozumiałem, gdzie ukryli narkotyki.
Zrobili z nich ramy.
Czysta heroina. Albo - jak to zwiemy - "hera".
Rany Mick, jesteś jak prawdziwy detektyw.
No wiesz, dla mnie naturalne?
Hej, Mick.
Dostałam informację z laboratorium policji.
Przykro mi. Ramy to zwykły wosk. Nie ma prochów.
O, cholewcia.
Byłem pewien, że ich rozpracowałem.
Nie wiem. Może niczego nie szmuglują?
Nie. O coś tutaj chodzi.
Ale jeszcze nie wiem, o co.
Słuchajcie. Był sobie raz gość.
Codziennie przewoził przez granicę
taczkę pełną krowiego łajna.
Całymi miesiącami mówił, że to nawóz do ogrodu.
Ale celnicy podejrzewali, że jednak coś szmugluje.
Za każdym razem, przeczesywali mu to łajno.
I nigdy nic nie znaleźli.
Okazało się, że jednak coś szmuglował.
Taczki.
Pod ich nosami.
Wiem, że coś tu śmierdzi, tylko nie wiem co.
Jeszcze... Ale się dowiem.
Myślę, że miał rację, za pierwszym razem.
To prochy.
Nie zawracaliby sobie głowy, jakimiś taczkami.
Cięcie! I... mamy to!
Cięcie jak on rzuci i będzie dobrze.
- Dobra! - Dobra robota Paul.
Uwaga, to jeszcze nie koniec.
Jutro ujęcie numer dwa.
To znaczy, wszyscy jutro do domu i mają wolne.
- Dobra. - OK, do piątku!
Wybornie!
Twierdzisz, że ostatnio widziałeś te obrazy.
Tak, dziś.
No to ułatwia sprawę. To podróby.
Możesz to powiedzieć na podstawie fotografii?
Normalnie nie, ale te Rembrandty...
i to "Oliwkowe Pole" Van Gogha,...
już nie istnieją.
Podczas nalotu NATO na Belgrad,
zostało zbombardowane Serbskie Muzeum Narodowe.
Całkowicie spłonęło, razem z oryginałami tych obrazów
i chyba najwspanialszą kolekcją "Starych Mistrzów" we Wschodniej Europie.
Dla świata sztuki to była tragedia.
Reasumując, to muszą być falsyfikaty.
Czy ten Belgrad leży w Jugosławii?
- Tak. - Stamtąd przyjechały te obrazy.
A jeśli to nie było przypadkowe bombardowanie
i ktoś najpierw wyniósł te obrazy?
Jako łup wojenny?
Może powinienem na nie spojrzeć. Zaprowadziłbyś mnie do nich?
To chyba niemożliwe.
Ale, jeśli przyniosę tu jeden z nich i okaże się prawdziwy,
to reszta też może być prawdziwa?
Zadzwoń, jak tylko go zdobędziesz. Muszę je zobaczyć.
- W porząsiu. - Dziękuję.
- A to czyje? - Pablo Picasso.
Czasem zdrowo popiję, ale nigdy mnie aż tak nie ścięło.
To będzie łatwizna. Dobrze znam ten teren.
- Zaczekaj w samochodzie. - Mick?
Chciałam powiedzieć: "Uważaj".
Ale chyba głupio brzmi do kogoś, kto łowi krokodyle.
W porząsiu.
Różnica jest tu oczywista,
ale na filmie, nikt jej nie zauważy.
- Czyż nie? - Dobra, mamy obrazy.
Czy musimy dalej babrać się w tym głupim, filmowym interesie?
Nie kapujesz?
Diabeł tkwi w szczegółach.
Przyjechały tu jako rekwizyty filmowe. Kiedy ktoś zechce je zobaczyć,
"Przepraszam. Spaliliśmy je. "
Chcesz dowodu? Idź na film.
Koniec.
Genialne.
Carl, potrzebna nam twoja pomoc.
Carl, ten obraz powinien być zakryty.
Zaraz podejdę.
- A to kto, do cholery? - Zatrzymać go!
Za nim!
Strzelajcie nisko! Nie uszkodźcie obrazów!
Za nim!
- Szybko trzymaj. Dzięki. - Co?
Wbiegł tutaj. A Dravos za nim.
Obstawić wszystkie wyjścia. Idź i pomóż Dravosowi go wykurzyć.
Wiem, Mick kazał tu czekać.
To jego impreza, tak?
Wiem. Tylko patrzyłam.
Jak się tu dostałaś? Kto zajmuje się Mikey'em?
Panna Mathis, jego nauczycielka.
Jechałem za tobą, jej samochodem.
Przytrzymam cię.
"Przytrzymam cię" To się popisałem.
- Kto to jest? Jak on... - To chyba ten facet od małpy.
Mick. Facet, który szkolił małpę. Ma ten sam kapelusz.
Jak "facet od małpy" dowiedział się o obrazach?
Jest sam? Lepiej żeby jeszcze był żywy.
Do środka!
Wchodzimy na scenę 4.
- Zmierza w waszym kierunku. - Zrozumiałem.
Strzelaj nisko, potrzebujemy go żywego.
Uwaga...
na ścianę.
Wszedł do dżungli.
Jest tylko jedno wejście i wyjście.
Obstaw drzwi, zanim się tam dostaniemy.
Przybij piątkę!
Stan, szef nie pozwolił, wchodzić tam samemu.
- Stan? - Za późno, stary.
Stan!
O cholera.
Czy to...
Spudłowało...
Tak myślę...
Mam nadzieję...
Cześć Mick.
Wiem, że wciąż tu jesteś.
Dlaczego nie skończymy tej głupiej gry?
Możesz wyjść...
i dołączyć do swoich przyjaciół.
Kończy mi się cierpliwość.
Wygrałeś. Wychodzę.
Nie rób gwałtownych ruchów.
Nie bądź taki formalny. Wszyscy jesteśmy przyjaciółmi.
Możesz, opuścić ręce.
Tej nie mogę opuścić.
- A to dlaczego? - Jeśli opuszczę ramię
i stracę kontakt wzrokowy,
mógłby tu zejść i rozerwać cię na strzępy.
- Kto? - Gość, który mieszka tam.
Spójrz na skałę.
Oszalałeś? Z pistoletu 38 mm nie zabijesz Iwa.
Tylko go rozdrażnisz.
Jeśli kogoś postrzelisz, lepiej żeby nie było krwi.
Lwy się wściekają, gdy wyczują krew.
Na twoim miejscu, cofnąłbym się do klatki.
To pewnie...
tresowany lew.
Może masz rację.
Postrzelę cię. Ty krwawisz.
Zaryzykuję.
On to nie twój problem.
Bardziej martwiłbym się jego panią.
Nie dam rady jej zatrzymać.
Ma napięcie przedmiesiączkowe. Widzę to w jej oczach.
Rób, co masz robić.
Ja wchodzę do klatki,
zanim zjawi się jego teściowa.
Nie!
- Otwórz drzwi! Natychmiast! - Daj mi broń.
Przystawiłeś mojej żonie broń do głowy.
To niewybaczalne.
- Pomogę ci stracić trochę na wadze. - Jak?
Virgil tu przyjdzie i wygryzie ci, kawał tej tłustej dupy.
Virgil, obiad!
Siadaj!
Jeśli mnie tkniesz, pozwę cię o każdego centa, jakiego masz.
To brzmi fair.
Tu jest jakieś 40 baksów.
Dobry układ.
Okazja.
Jak się pani teraz czuje?
- Co tam robiłaś, do cholery? - No musiałam.
Moja komórka wysiadła.
Musiałam przyjść tu, żeby znaleźć telefon i zadzwonić na policję.
Jesteś sprytna Sue. Nigdy bym na to nie wpadł.
Przecież ona jest Dundee.
Lub powinna być.
Jacko, pilnuj tych drani i zatkaj uszy.
- Co? - Zatkaj uszy. Prywatna rozmowa.
W porząsiu, stary.
Musze ci to powiedzieć.
Pierwszy raz w życiu się bałem.
W porządku. Większość ludzi boi się Iwów.
Nie Iwów. One są tylko głodne.
Bałem się, kiedy ten drań przystawił ci broń do głowy.
Wtedy zrozumiałem jak bardzo...
No wiesz...
Wyjdziesz za mnie?
Szybko przechodzisz do rzeczy, Mick.
Nie uważasz, że to mało romantyczne miejsce?
Miejscowi eksperci twierdzą, że wartość ocalonych obrazów,
może sięgać nawet $300 mln.
Łączymy się na żywo z Martą Waller, która jest w sercu wydarzeń.
Dzięki Hal. Policja właśnie umieszcza
bezcenne obrazy, w odpowiednim dla nich miejscu.
Rozmawiająca z detektywem kobieta, to panna Sue Charleton,
reporterka Newsday.
Doprowadziła ona policję do miejsca, gdzie ukryto dzieła sztuki.
Niestety tajny agent, który zatrzymał złodziei,
odmówił wystąpienia przed kamerą.
Jednak powiedział mi wcześniej, że jest znanym w świecie ekspertem sztuki.
Czy to nie ten facet ze skunksem na autostradzie?
- Hey, Hal! - Przejdźmy do informacji o powodzi.
Przenieśmy się do Malibu,
gdzie poprzedniej nocy spadło prawie 7 mm deszczu.
Spowodowało to katastrofalną powódź
i ogromne fale błota, na całym wybrzeżu Pacyfiku.
Sue, Czy bierzesz tego kawalera,
za męża?
- Tak. - Mick,
Czy bierzesz tą cudowną Panią, za żonę?
Bez wątpliwości.
A wiec ogłaszam was,
mężem i żoną.
- Gratulacje, Mick. - Mick, świetnie!
Teraz już jesteś oficjalnie, Mick Dundee II.
- Ekstra. - A teraz zobaczymy,
czy będziesz wolał zostać
kolejnym Krokodylem Dundee,
lub Michael Dundee, rekinem prasowy.
To bez sensu, Tato.
Bedę Krokodylem Dundee,
myśliwym i właścicielem wielkiej gazety.
Widzę, że nie wychowałem durnia.
Włóż to do zdjęcia.
- Po co? - Bo w garniturze wyglądasz jak palant.
- Wcale nie. - Powinieneś wyglądać jak Krokodyl Dundee.
Myślę, że czas skończyć z łapaniem krokodyli.
Od teraz będę...
"Mick Dundee, Prywatny detektyw. "
Żartowałem.
Tłumaczył: Dinderi™
Pochodzę z kraju "Po Drugiej Stronie"
Gdzie piwo płynie, a faceci rzygają.
Nie słyszysz grzmotu?
Lepiej uciekaj, lepiej znajdź sobie kryjówkę.
Jadąc w przegrzanym kombi
Na ścieżce bez celu, z głową pełną widm
Spotkałem dziwną panią
która mnie podjarała
Wpuściła mnie do środka i dała śniadanie
Zapytała, czy pochodzisz z kraju "Po Drugiej Stronie"?
Gdzie kobiety są rozpalone, a mężczyżni to zbójcy
Nie słyszysz grzmotu?
Lepiej uciekaj, lepiej znajdź sobie kryjówkę.
Kupowałem raz chleb od faceta w Brukseli
Miał prawie 2 metry i kupę mięśni
Mówię, czy znasz mój język, bracie.
Uśmiechnął się tylko i dał mi kanapkę z Vegamite
Powiedział, pochodzę z kraju "Po Drugiej Stronie"
Gdzie piwo płynie, a faceci rzygają.
Nie słyszysz grzmotu?
Lepiej uciekaj, lepiej znajdź sobie kryjówkę.
Leżąc na melinie w Bombayu
Z opuszczoną szczęką i nie mając wiele do powiedzenia
Spytałem faceta "Starasz się mnie skusić?"
Bo, pochodzę z kraju, gdzie mamy tego w bród...
Powiedział: "Oh, pochodzisz z kraju Po Drugiej Stronie!"
je... je...
Tłumaczenie: Dinderi™ dinderi@yahoo. com. au